و اين منم

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ديروز مامان اينا برگشتن و من مثل آدم های احمق که نمی تونن خوشحالی خودشون رو نشون بدن هی غرغر کردم بد تر اينکه هی بغض می کردم و اشکام راه ميگرفت. فکر کنم موج امتحانها بد جوری گرفته باشدم. خوب به هر حال دادن ۱۲ تا امتحان کمر شکن حتی اگه همه رو گند زده باشی بايد يه تاثيراتی رو ادم داشته باشه ديگه . مامان که سريع گرفت قضيه چيه و همش در فکر اينه که يه کاری کنه اعصابم بياد سر جاش. امروزم ور داشت بردم مهمونی . که البته يهسود خيلی خوب داشت اونم گير آوردن فيلم خانه ای از ماسه و مه بود. جالبه اين فيلم فعلا تو خود آمريکا يه مدت کوتاه اکران موقت شده اونوقت ما اينجا با کيفيت عالی فيلم رو تو خونمون ميبينيم. ولی فيلمش محشر بود . بازی بن گينزلی و جنيفر کانلی عالی بود . ولی کار خانم شهره اغداشلو انقدر ها نبود که بخوان بهش اسکار بدن.  با ديدن اين فيلم کلی دلم واسه ايرانی های خارج از کشور سوخت .تازه تو يه قسمت خيلی کوچولو از فيلم اندی هم بود.اگه فيلم رو تا حالا نديدين حتما گيرش بياريد و ببينيد.

دلم يه اسمون پر از ستاره می خواد بد مدل. خدا کنه جور بشه. 


نوشته ی saghi در ساعت ٥:۱٥ ‎ق.ظ در ۱۳۸٢/۱۱/۱٧