و اين منم

 

 

 

 

این هوای تازه به شدت در من رخوت زمستانه ایجاد می کند. رخوت زمستانه یعنی لباس گرم  و یک کاسه انار  و  پاهای  زیر پتو و موسیقی از نوع نفس وگشتن دنبال عاشقانه های قدیمی و گاه خنده گاه گریه.  ولی نیست. آنی که باید باشد و گرم کند نیست. پس دلم میخواهد جوان شوم و عاشق فقط برای عاشقی . خاطره بسازم برای تمام سرماهای نیامده برای تمام فصل های لیمو شیرین و خرمالو برای تمام برگ های زرد. کاش هزار تا از آن روزهای درکه ای و نفس بالا نیامده داشتم.

 

 

 


نوشته ی saghi در ساعت ۱٢:٤٠ ‎ق.ظ در ۱۳۸٧/۸/۸